Το κουδούνι χτύπησε γύρω στις τρεις το µεσηµέρι. Η ηλικιωµένη στα Ροΐτικα άνοιξε την πόρτα και αντίκρισε έναν άνδρα µε φωσφοριζέ γιλέκο και ντοσιέ στο χέρι. «Από τη ΔΕΗ, κυρία. Έχουµε διαρροή ρεύµατος στη γειτονιά. Πρέπει να µπω µέσα να ελέγξω, αλλιώς κινδυνεύετε από ηλεκτροπληξία». Ο τόνος ήταν επείγον, σχεδόν απειλητικός. Η γυναίκα δίστασε. Κάτι δεν της φαινόταν σωστό. Ζήτησε να δει ταυτότητα. Ο άνδρας άρχισε να νευριάζει. «Δεν έχουµε χρόνο για αυτά, κυρία. Θέλετε να πάθετε κάτι;». Εκείνη έκλεισε την πόρτα και πήρε τηλέφωνο τον γιο της. Μέσα σε λίγα λεπτά, ο ψεύτικος τεχνικός είχε εξαφανιστεί.
Την ίδια εβδοµάδα, στην Ακρωτηρίου, άλλος ένας «τεχνικός του ΔΕΔΔΗΕ» χτύπησε σε διαφορετική πόρτα. Αυτή τη φορά, το θύµα ήταν άνδρας 78 ετών που ζούσε µόνος. Το σενάριο ήταν πανοµοιότυπο: διαρροή, κίνδυνος, πίεση. Και πάλι, η απάτη απέτυχε την τελευταία στιγµή.
Αλλά δεν τελειώνουν όλες οι ιστορίες µε ευτυχή κατάληξη.
Από την εξαίρεση στον κανόνα
Στην Πάτρα και γενικότερα στην Αχαΐα, το φαινόµενο δεν είναι πια µεµονωµένο. Είναι συστηµατική δράση οργανωµένων οµάδων µε σαφή στόχευση: ηλικιωµένοι που ζουν µόνοι, σε γειτονιές που έχουν γεράσει µαζί µε τους κατοίκους τους. Άνω Πόλη, Ζαρουχλέικα, Αγυιά, Ροΐτικα – οι περιοχές αυτές έχουν µετατραπεί σε χάρτη για κυνηγούς ευκαιριών.
Τον Δεκέµβριο του 2025, στην Αιγιάλεια, η αστυνοµία εξάρθρωσε σπείρα δύο ανδρών που σε διάστηµα λίγων εβδοµάδων είχε αποσπάσει πάνω από 64.000 ευρώ σε µετρητά και κοσµήµατα. Τα θύµατα; Όλοι άνω των 70 ετών. Η µέθοδος; Πάντα η ίδια: φωσφοριζέ γιλέκο, ψεύτικα διακριτικά, επικλήσεις άµεσου κινδύνου. Και η είσοδος στο σπίτι.
Όταν η πόρτα ανοίγει, τα πράγµατα κινούνται γρήγορα. Ένας δράστης απασχολεί το θύµα µε ψεύτικους ελέγχους – ρευµατοδότες, πίνακες, µετρητές. Ο άλλος ψάχνει συρτάρια, ντουλάπες, κάτω από στρώµατα. Εκεί όπου οι ηλικιωµένοι κρύβουν τις οικονοµίες µιας ζωής. Γιατί δεν εµπιστεύονται τις τράπεζες. Γιατί θέλουν να τα έχουν κοντά τους. Γιατί έτσι µεγάλωσαν. Αυτή η συνήθεια, αυτή η νοοτροπία, έχει γίνει η µεγαλύτερη τους αδυναµία.
Από το κουδούνι στο τηλέφωνο
Η δια ζώσης απάτη είναι µόνο η µισή εικόνα. Η άλλη µισή ξετυλίγεται τηλεφωνικά, συχνά σε συνδυασµό. Πολλές φορές το τηλεφώνηµα προετοιµάζει το έδαφος: σπέρνει πανικό, αποµονώνει το θύµα, το καθιστά ευάλωτο για την επόµενη κίνηση.
«Καληµέρα σας, από τη ΔΕΗ. Έχουµε εντοπίσει σοβαρή διαρροή στη γραµµή σας. Αν δεν επέµβουµε άµεσα, υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς». Η φωνή είναι σοβαρή, επαγγελµατική. Το θύµα πανικοβάλλεται. Ακολουθεί µακροσκελής «τεχνική εξήγηση» που µπερδεύει, αποπροσανατολίζει. «Μην κλείσετε το τηλέφωνο. Μην καλέσετε κανέναν άλλο. Θα χειροτερέψει η κατάσταση».
Σε πανελλαδική περίπτωση που αποκαλύφθηκε µέσω τηλεοπτικής εκποµπής, ηλικιωµένη γυναίκα περιέγραψε πώς την κρατούσαν στο τηλέφωνο για µιάµιση ώρα, µέχρι που την έπεισαν να συλλέξει χρήµατα, χρυσές λίρες και κοσµήµατα και να τα τοποθετήσει σε σακούλα έξω από το σπίτι. «Για την ασφάλειά σας, κυρία. Η ηλεκτροµαγνητική ακτινοβολία µπορεί να προκαλέσει βλάβη». Τα παρέλαβε ταξί. Όταν συνειδητοποίησε τι είχε συµβεί, ήταν πολύ αργά.
Στην Αχαΐα έχει καταγραφεί και η λεγόµενη «µέθοδος του αλουµινόχαρτου». Οι δράστες πείθουν τα θύµατα να τυλίξουν χρήµατα και τιµαλφή σε αλουµινόχαρτο για προστασία από «µαγνητικά πεδία» ή «υπερφόρτιση» και να τα αφήσουν σε συγκεκριµένο σηµείο. Η επιστηµονικοφανής δικαιολογία κάνει την απάτη πιο πειστική – και πιο επικίνδυνη.
Η ψηφιακή παγίδα
Η τρίτη µορφή απάτης είναι αυτή που λαµβάνει χώρα στην οθόνη. Μηνύµατα µε υποτιθέµενες επιστροφές από Power Pass, ηλεκτρονικά µηνύµατα για επιδοτήσεις ρεύµατος, σύνδεσµοι που οδηγούν σε πλαστές τραπεζικές σελίδες. Εκεί, το θύµα καλείται να συµπληρώσει κωδικούς, αριθµούς λογαριασµών, προσωπικά στοιχεία.
Στην Πάτρα, ηλικιωµένος άνδρας έχασε 9.500 ευρώ µέσα σε δέκα λεπτά. Πίστεψε ότι θα λάβει επιστροφή 380 ευρώ. Συµπλήρωσε τα στοιχεία του. Το υπόλοιπο του λογαριασµού άδειασε.
Το πρόβληµα εδώ δεν είναι µόνο τεχνολογικό. Είναι κοινωνικό. Η συντριπτική πλειονότητα των ηλικιωµένων δεν έχει ψηφιακή παιδεία. Δεν αναγνωρίζει πλαστά ηλεκτρονικά µηνύµατα. Δεν ξέρει τι σηµαίνει phishing. Δεν καταλαβαίνει ότι καµία υπηρεσία δεν ζητά κωδικούς µέσω µηνυµάτων. Και κυρίως, δεν έχει κάποιον δίπλα της να ρωτήσει.
Ένα εθνικό πρόβληµα µε τοπική έκφραση
Τον Νοέµβριο του 2025, η Ελληνική Αστυνοµία ανακοίνωσε την εξάρθρωση πανελλαδικού κυκλώµατος µε 44 συλλήψεις. Η λεία ξεπερνούσε τα 7,6 εκατοµµύρια ευρώ. Μεταξύ των θυµάτων ήταν δεκάδες κάτοικοι της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Οι αριθµοί µιλούν για οργανωµένη εγκληµατικότητα, όχι για τυχαίες ενέργειες µεµονωµένων ατόµων.
Κι όµως, µέσα σε αυτή τη ζοφερή εικόνα, υπάρχουν και οι ιστορίες αντίστασης. Το ηλικιωµένο ζευγάρι στα Γλυκά Νερά που αναγνώρισε την απάτη και κάλεσε την αστυνοµία, οδηγώντας στη σύλληψη του δράστη. Η γυναίκα στα Ροΐτικα που δίστασε και ζήτησε ταυτότητα. Ο άνδρας στην Ακωτηρίου που τηλεφώνησε σε συγγενή πριν ανοίξει την πόρτα. Αυτές οι περιπτώσεις δείχνουν ότι η ενηµέρωση λειτουργεί. Αλλά παραµένουν η εξαίρεση.
Τι πρέπει να ξέρουµε όλοι
Ο ΔΕΔΔΗΕ το επαναλαµβάνει συνεχώς: δεν ζητά ποτέ τραπεζικούς κωδικούς, δεν εισπράττει χρήµατα σε σπίτια, δεν ζητά κοσµήµατα ή µετρητά, δεν καθοδηγεί πολίτες να βγάλουν αντικείµενα εκτός σπιτιού. Κι όµως, το όνοµά του εξακολουθεί να χρησιµοποιείται ως ασπίδα για την απάτη.
Στην Πάτρα, όπως και παντού, η τρίτη ηλικία µεγαλώνει µέσα σε αποµόνωση. Όσο αυτό το κενό παραµένει, οι απατεώνες θα το γεµίζουν µε φόβο. Η απάτη δεν είναι απλώς αστυνοµικό ζήτηµα. Είναι κοινωνικό. Και η λύση δεν βρίσκεται µόνο στις συλλήψεις, αλλά στην καθηµερινή επαγρύπνηση, στη γειτονική αλληλεγγύη, στο τηλεφώνηµα που κάνουµε στους γονείς µας για να ρωτήσουµε αν χτύπησε κανείς το κουδούνι.
0 Σχόλια