Στο στάδιο της επανεξέτασης επιστρέφει η υπόθεση εκποίησης ακινήτου Πατρινής δανειολήπτριας στην Αθήνα, µετά από απόφαση του Προϊσταµένου της Εισαγγελίας Εφετών Πατρών. Το επίµαχο ακίνητο εκποιήθηκε από διορισµένη εκκαθαρίστρια στα 29.000 ευρώ και στη συνέχεια µεταπωλήθηκε σε αλλοδαπό επενδυτή έναντι 250.000 ευρώ.
Του Γιώργου Καρβουνιάρη
Μια υπόθεση που είχε φαινοµενικά κλείσει µε αλλεπάλληλες εισαγγελικές απορρίψεις επανέρχεται στο προσκήνιο, αφού ο Προϊστάµενος της Εισαγγελίας Εφετών Πατρών αποφάσισε να ανοίξει εκ νέου τον φάκελο. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο τρόπος µε τον οποίο διορισµένη εκκαθαρίστρια διαχειρίστηκε την περιουσία δανειολήπτριας από την Πάτρα, µε αποτέλεσµα ένα ακίνητο στην Αθήνα να αλλάξει χέρια στα 29.000 ευρώ και λίγο αργότερα να µεταπωληθεί στα 250.000 ευρώ. Η διαφορά αυτή – 221.000 ευρώ -είναι που κρατά ζωντανή την υπόθεση και τροφοδοτεί µια δικαστική διαµάχη που εκτείνεται πλέον και στα δύο επίπεδα, ποινικό και αστικό.
Το ιστορικό της υπόθεσης ανατρέχει στην απόφαση 1416/2028 του Ειρηνοδικείου Πατρών, η οποία, στο πλαίσιο του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωµένα νοικοκυριά, όρισε δικηγόρο ως εκκαθαρίστρια µε αρµοδιότητα τη διαχείριση και εκποίηση της περιουσίας της αιτούσας. Ο ρόλος της εκκαθαρίστριας στον νόµο Κατσέλη είναι κοµβικός — αναλαµβάνει να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη ώστε να αποπληρωθούν κατά το δυνατόν οι πιστωτές, ενώ παράλληλα καθορίζει σε µεγάλο βαθµό το ύψος του χρέους που παραµένει µετά τη διαδικασία. Η δανειολήπτρια, µε συνήγορο τον πατρινό δικηγόρο κ. Βασίλη Λυµπέρη, αµφισβήτησε τον τρόπο χειρισµού της υπόθεσης και κατέθεσε µήνυση τον Μάιο του 2024.
Δύο απορρίψεις, µια ανατροπή
Η πορεία της δικογραφίας στις εισαγγελικές αρχές υπήρξε αρχικά αρνητική για τη µηνύτρια. Τον Νοέµβριο του 2025 κοινοποιήθηκε η διάταξη 606/2025 της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Πατρών, µε την οποία η έγκληση κατά της εκκαθαρίστριας απορρίφθηκε. Ο συνήγορος της µηνύτριας άσκησε προσφυγή τον Δεκέµβριο του 2025, η οποία εξίσου απορρίφθηκε µε τη διάταξη 4/2026 του Εισαγγελέα Εφετών – µε το σκεπτικό ότι η µηνύτρια δεν υπέστη βλάβη από τις ενέργειες της εκκαθαρίστριας.
Στο διάστηµα αυτό ο κ. Λυµπέρης είχε υποβάλει και αίτηµα εξαίρεσης της αρµόδιας Εισαγγελέως, επικαλούµενος τη συνωνυµία της µε τη µηνυόµενη δικηγόρο. Το επιχείρηµα ήταν ότι η ταυτότητα του ονόµατος µπορούσε να δηµιουργήσει αµφιβολίες για την αµεροληψία της έρευνας. Το Δικαστικό Συµβούλιο εξέτασε το αίτηµα και το απέρριψε ως αβάσιµο, επιβάλλοντας παράλληλα στη µηνύτρια χρηµατική επιβάρυνση 200 ευρώ για την απασχόληση του Συµβουλίου.
Η ανατροπή ήρθε µε νέο αίτηµα του συνηγόρου, που απευθύνθηκε αυτή τη φορά απευθείας στον Προϊστάµενο της Εισαγγελίας Εφετών Πατρών κ. Μάστακα, ζητώντας επανεξέταση της απορριπτικής διάταξης 4/2026. Το αίτηµα έγινε δεκτό. Η δικογραφία επιστρέφει πλέον στο στάδιο της έρευνας και τα καταγγελλόµενα περιστατικά εξετάζονται εκ νέου στο σύνολό τους – από την αρχή και χωρίς να δεσµεύεται από τις προηγούµενες κρίσεις.
Η ψαλίδα των 221.000 ευρώ
Το βασικό επιχείρηµα του συνηγόρου εδράζεται σε έναν αριθµό που είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Το επίµαχο ακίνητο στην Αθήνα εκποιήθηκε από την εκκαθαρίστρια στα 29.000 ευρώ. Στη συνέχεια, το ίδιο ακίνητο µεταπωλήθηκε σε Κινέζο επενδυτή έναντι 250.000 ευρώ — µια διαφορά 221.000 ευρώ που, σύµφωνα µε την πλευρά της µηνύτριας, αποδεικνύει ότι η αρχική εκποίηση έγινε σε τιµή κατά πολύ χαµηλότερη της πραγµατικής εµπορικής αξίας.
Η επίπτωση αυτής της διαφοράς δεν αφορά µόνο τη δανειολήπτρια. Μια χαµηλότερη τιµή εκποίησης σηµαίνει µικρότερο ποσό προς ικανοποίηση των πιστωτών, άρα και µεγαλύτερο εναποµείναν χρέος για την αιτούσα. Ακριβώς εδώ συγκρούεται η κρίση των εισαγγελικών διατάξεων µε τα αριθµητικά δεδοµένα που προβάλλει ο κ. Λυµπέρης ως αποδεικτικό στοιχείο. Ο συνήγορος προβάλλει την τιµή µεταπώλησης ως τεκµήριο της πραγµατικής αξίας του ακινήτου κατά τον χρόνο της διαδικασίας — και ως µέτρο της ζηµίας που υπέστη η εντολέας του.
Παράλληλα µε το ποινικό σκέλος στην Πάτρα, η υπόθεση εκδικάζεται και σε αστικό επίπεδο στα δικαστήρια της Αθήνας, όπου εξετάζονται αγωγές που αφορούν τη νοµιµότητα των συµβάσεων µεταβίβασης και αξιώσεις αποζηµίωσης. Τα δύο σκέλη δεν εξελίσσονται ανεξάρτητα. Η ποινική διερεύνηση των πράξεων της εκκαθαρίστριας συνδέεται άρρηκτα µε τη νοµιµότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε βάσει του Ν. 3869/2010 — και τυχόν ποινικά πορίσµατα θα επηρεάσουν αναπόφευκτα και την έκβαση των αστικών διεκδικήσεων. Η απόφαση του Προϊσταµένου της Εισαγγελίας Εφετών να ανοίξει εκ νέου τον φάκελο αλλάζει τα δεδοµένα και για τις δύο διαδροµές. Η υπόθεση παραµένει ανοιχτή.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η υπόθεση εκκινεί από την απόφαση 1416/2028 του Ειρηνοδικείου Πατρών, που όρισε δικηγόρο ως εκκαθαρίστρια στο πλαίσιο του Ν. 3869/2010 (νόµος Κατσέλη). Η µηνύτρια κατέθεσε έγκληση τον Μάιο του 2024. Τον Νοέµβριο του 2025 εκδόθηκε η διάταξη 606/2025 που απέρριψε την έγκληση. Η προσφυγή του συνηγόρου της, κ. Βασίλη Λυµπέρη, επίσης απορρίφθηκε µε τη διάταξη 4/2026 του Εισαγγελέα Εφετών. Ωστόσο, το αίτηµα επανεξέτασης που απευθύνθηκε στον Προϊστάµενο έγινε δεκτό και η δικογραφία επιστρέφει στην έρευνα.
0 Σχόλια