ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Π. ΚΟΛΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
«Θερίζει» η παραβατικότητα από συµµορίες ανηλίκων στις γειτονιές του Νότιου Διαµερίσµατος της Πάτρας, µε το φαινόµενο να έχει λάβει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις και να µετατρέπεται σε µόνιµο πονοκέφαλο για κατοίκους και τοπικές αρχές. Μια περιοχή που εδώ και χρόνια σηκώνει το βάρος κοινωνικών, οικονοµικών και χωροταξικών προβληµάτων, βρίσκεται σήµερα αντιµέτωπη µε µια ωµή έκρηξη νεανικής βίας.
Ξυλοδαρµοί και ναρκωτικά
Τα περιστατικά των τελευταίων 2-3 ετών είναι δεκάδες και καταγράφουν µια επικίνδυνη κλιµάκωση. Ξυλοδαρµοί, απειλές, οπλοκατοχή, διακίνηση και χρήση ναρκωτικών, εκτεταµένοι βανδαλισµοί σε πλατείες, σχολεία και κοινόχρηστους χώρους συνθέτουν µια καθηµερινότητα που προκαλεί φόβο και αγανάκτηση. Πριν από περίπου 2 µήνες, περιστατικό µαχαιρώµατος, το οποίο έγινε γνωστό και µέσω των µέσων ενηµέρωσης, επιβεβαίωσε πως η βία έχει περάσει πλέον σε άλλη πίστα.
Ξεσπούν σε κάδους και παγκόσµια
Οι συµµορίες ανηλίκων έχουν καταλάβει πλατείες και γειτονιές, τις οποίες χρησιµοποιούν ως στέκια και άτυπα ορµητήρια. Εκεί ξεσπούν, καταστρέφουν και τροµοκρατούν. Παγκάκια διαλυµένα, δηµοτικές λάµπες σπασµένες, µάρµαρα και µνηµεία βαµµένα µε σπρέι, κάδοι απορριµµάτων καµένοι. Οι δηµόσιοι χώροι µετατρέπονται σε εικόνες εγκατάλειψης, µε το κόστος να βαραίνει διαρκώς τον δήµο και τους πολίτες.
Η σιωπή της Αστυνοµίας
Οι κάτοικοι παρακολουθούν το φαινόµενο µε φόβο. Πολλοί δηλώνουν πως αποφεύγουν να καταγγείλουν περιστατικά στην αστυνοµία, καθώς φοβούνται αντίποινα, ακόµη και επιθέσεις στα σπίτια τους. Η σιωπή έχει γίνει άµυνα σε µια περιοχή όπου το αίσθηµα ασφάλειας έχει ουσιαστικά καταρρεύσει.
«Δεν πρόκειται µόνο για Ροµά»
Ο πρόεδρος του Νότιου Διαµερίσµατος, Δηµήτρης Μπούσιας, περιγράφει µια κοινωνία στα όριά της. Όπως τονίζει, «η φτώχεια και η ανεργία αποτελούν τη βασική µήτρα της παραβατικότητας. Στο νότιο διαµέρισµα βρίσκονται επτά εργατικές κατοικίες και πρόκειται για µία από τις πιο πυκνοκατοικηµένες περιοχές της Πάτρας, µε πληθυσµό που αυξήθηκε άναρχα τις προηγούµενες δεκαετίες. Η κατάρρευση ξεκίνησε µε το κλείσιµο των µεγάλων εργοστασίων, που άφησαν χιλιάδες οικογένειες χωρίς εισόδηµα. Το κενό αυτό δεν καλύφθηκε ποτέ. Ακολούθησαν τα χρόνια της οικονοµικής κρίσης και σήµερα η βία έχει γίνει σχεδόν καθηµερινή συνήθεια. Οι συµµορίες αποτελούνται από παιδιά 14 έως 17 ετών, αγόρια και κορίτσια. Δεν πρόκειται µόνο για Ροµά, αν και η παραβατικότητα σε αυτή την οµάδα είναι αυξηµένη. Στο Νότιο Διαµέρισµα υπάρχουν 35 πλατείες και 55 σχολεία, σχεδόν όλα µε ζηµιές. Ο δήµος επισκευάζει ξανά και ξανά, χωρίς να αγγίζεται η ρίζα του προβλήµατος. Πρέπει η νεολαία να αντιδράσει διαφορετικά σε αυτή την κατάσταση που την έχουν βάλει να ζήσει. Έχει πάρει λάθος προορισµό και αυτό πέρα από την ανεργία και την φτώχεια, οφείλεται και στην οικογένεια που ως θεσµός έχει παρακµάσει. Όταν ο έφηβος βλέπει τους γονείς του να τσακώνονται όλη την ηµέρα και να φωνάζουν για όλα αυτά τα προβλήµατα που αντιµετωπίζει στις µέρες µας ένα σπίτι, τότε πώς θα αντιδράσει και αυτός; Θα βγει στις πλατείες και στα παγκάκια…».
Ο ίδιος στα γραφεία του νότιου διαµερίσµατος δέχεται δεκάδες ενοχλήσεις από άνδρες και γυναίκες νεαρής ηλικίας που του ζητάνε µε κάποιον τρόπο να τους βρει µια δουλειά. Και αυτό από µόνο του δείχνει το οξύ κοινωνικό πρόβληµα της φτώχειας που αντιµετωπίζουν οι οικογένειες της περιοχής. Πρόβληµα που έχει ως συνέπεια την αύξηση της παραβατικότητας στους νέους.
*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΝΕΟΛΟΓΟΣ
0 Σχόλια